Hier herinneren we Els. Een warme uitnodiging om nog even bij Els te zijn met een geschreven bericht, een foto of een geluidsfragment.
Drie jaar...
toegevoegd door Martine, 24 mei 2011
Al drie jaar...
Heel de dag aan jou gedacht...
Niet weten wat ik erbij voel,
maar hopen dat het goed is
zoals het is...
Ware liefde
toegevoegd door mama, 24 mei 2011
Mijn lieve Els,
Telkens wanneer ik dit liedje zing, samen met de mensen van het koor
door wie ik me al al die tijd heel liefdevol 'gedragen' voel, ben ik je heel nabij.
Het voelt een beetje als een gebed
Een gesprek van ziel tot ziel
Een telkens opnieuw hernieuwde belofte van eeuwige liefde en trouw
Speciaal voor jou
Ware liefde...
Ware liefde zal niet wijken
Ook al gaat de tijd voorbij
Ook al mocht ze ver lijken
Ware liefde blijft steeds bij
Neen geen uur is er geslagen
Of ik heb aan jou gedacht
Zorgen wil ik voor je dragen
En je helpen dag en nacht
Eerst als rotsen druiven dragen
En daaruit vloeit klare wijn
Als mijn doodsuur heeft geslagen
Houd ik op je trouw te zijn
Liefs,
Je mama
Denken aan jou
toegevoegd door Didi, 6 mei 2011
Denken aan jou, praten over jou. 's Avonds staat je foto dicht bij me, naast me op de plaats waar ik dan meestal zit. je bent er heel vaak bij, dicht bij ons.
Blijdschap met een scherp randje
toegevoegd door Mama, 17 april 2011
Zaterdag 2 april trouwde Wim met Nathalie
Je neefje en speelkameraadje uit een langvervlogen gelukkige kindertijd
Het was een stralende dag
Bruidskindjes Reinout en Camille schitterden als pareltjes in de zon
Een prachtig feest
Twee overgelukkige mensen
Het leven lacht hen vriendelijk toe
Een schril kontrast met toen ook jij 28 was
Sinds jouw dood heeft blijdschap steeds een scherp randje
Hebben gelukkige dagen steeds een schaduwkant...
Liefs,
Je mama
13 april
toegevoegd door mieken, 13 april 2011
De zee kun je horen
met je handen voor je oren,
in een kokkel,
in een mosterdpotje,
of aan de zee.
Judith Hertzberg
13 april
toegevoegd door Martine, 12 april 2011
Geen 31.
Altijd 28...
Onlangs droomde ik van je.
En dat deed me opnieuw heel levendig beseffen
hoe groot de leegte die je achterliet,
hoeveel ik je mis
en je soms nodig heb...
Uitweg
toegevoegd door Veerle Van Bouchaute, 19 februari 2011
Je tonen tonen weg
Je rusten rusten uit
Jaar na jaar
Vervliegt zelfs de as van je echo
Maar in ons
Dwarrelt ze langzaam neer
En doet nieuwe bomen ruisen
Weg maar niet uit
Zij en de tijd (2)
toegevoegd door Veerle Van Bouchaute, 18 februari 2011
Ik, een mens van worden
Jij van zijn
en van niet-zijn…
Voor jou was het doodlopende straatje de enige uitweg
Ik zag al een tijd dat je weg terugliep - je was te ver gekomen
maar zó ver kon ik je niet volgen
Ik hou nog steeds van de valavond
de natuur die zich opmaakt voor de nacht
van de herfst, de lente
Maar sinds je dood is mijn tempo vertraagd tot andante
mijn leven verzwaard
maar ook verdiept
Lijden, leed, ge-leden, over-leden, ver-leden
Benieuwd wat op me toekomt in het heden
niet teveel achteruit, niet teveel vooruit, gewoon kijken
Uitgerekend jij gaf me hoop
op een leven na jou
Je overleven is niet gemakkelijk
maar je hebt me verrijkt
door je leven, door je dood
Geen Lada, geen racecar
maar een donkergroene Jaguar
En weer vang ik een glimp op van die stralende blik, die je me schonk telkens ik je ziekenkamer binnenkwam
Zo ver maar toch ook zo dichtbij
toegevoegd door mama, 2 november 2010
Mijn lieve Els,
Soms is het moeilijk
de zin van het leven te blijven zien
zin in het leven te blijven hebben
de zin van jouw dood te begrijpen
te leren leven met verloren dromen...
Troost zoeken op het kerkhof lukt nauwelijks
Voel er me telkens zo onwezenlijk ver van jou verwijderd
Hier rust enkel je lichaam
tot stof en as verschroeid
Alleen je ziel bleef ongemoeid
Voor eeuwig verenigd met de kosmos
Zo ver maar toch ook zo wezenlijk voelbaar dichtbij
Liefs,
Je mama
Dag Els...
toegevoegd door Martine, 24 augustus 2010
Ik kom hier vaak langs, als een soort bezoekje, omdat dat anders niet meer gaat...
We zijn weer een 24ste vandaag... Ik moet er elke keer aan denken.
Liefs,
Martine